Neen, het gaat niet goed met de British Broadcasting Corporation. Toen we als jonge journalist in de pennenlikkersschool zaten, leerden we dat de kranten Le Monde, de Frankfurter Allgemeine Zeitung, de New York Times en de zender BBC ultieme bronnen van correcte feitelijkheidsweergave waren. Ons werd ingepeperd dat objectieve gebeurtenissen correct moesten worden gerapporteerd en van een beschouwing moesten worden voorzien in een aparte opinierubriek. Daartegen blijkt de BBC te hebben gezondigd.

De laatste decennia werden media persoonlijker in hun weergave van een maatschappelijke wenselijkheid. Wenselijkheid is echter geen realiteit. Daarom wendden lezers zich meer en meer af van de klassieke media en bogen ze zich in een Olympisch aanvoelende pilatesworp richting sociale media met herkenbaarder en betrouwbaarder aanvoelende informatie. Niets is helaas minder waar, want eerlijk is eerlijk: sociale sukkelaars op de asociale vitrioolmedia, hitsige ‘influencers’ (‘beïnvloeders’ aanvaardt de spellingscomputer niet) met een zwaar commerciële balzak en beroemdheden met een joekel van een ego-agenda voeden de massa louter met kant- en klare brokken fakefood voor de ‘troubled mind’. Ze kijken ver weg van wat echt is. Jammer dat de BBC en consoorten zich daardoor verschansten in halsstarrigheid.

De BBC sputterde al toen iconisch boegbeeld Huw Edwards (die twintig jaar News at Ten presenteerde en al de prestigieuze koninklijke evenementen becommentarieerde) poen had opgehoest voor vuile prentjes van een minderjarige. Eerder bleek dat de presentator van Top of the Pops Jimmy Savile een seksueel roofdier was. Oud-voetballer Gary Lineker was een prijsbeest van ‘the Beeb’ als presentator van het immens populaire Match of the Day, maar die kon het dan weer niet laten om zijn extreemlinkse inzichten de wereld in te twitteren.

Kortom, de objectiviteit kreeg een kleur. Zoals een architect die zich een artiest waant meestal een lelijk kot oplevert dat enkel door kunstpausen wordt bewierookt, zo meenden sommigen bij de omroep dat hun mening het klootjesvolk zou verheffen. In een land waar het besteden van publieke middelen gevoelig ligt, moest de BBC voorzichtig manoeuvreren nu er in 2027 een nieuwe beleidsovereenkomst aankomt.

Toen dus een activistisch redactielid van het programma Panorama twee speeches van VS-president Trump verknipte tot een collage, waardoor het leek of de Capitoolbestorming geregisseerd was in een poging tot halve staatsgreep, werd dit door een intern rapport als een grove fout bestempeld. Trumps oproep tot een vreedzaam protest was gewist en de mars van de radicaal rechtse Proud Boys was chronologisch zo gemonteerd dat ze als een razende posse op Trumps bevel richting Capitool galoppeerden. Op de koop toe was de commentator in een uitzending over Gaza op BBC Arabic de zoon van een actief Hamas-lid.

Het uitlekken van de interne memo door een onafhankelijk adviseur die drie jaar lang de nieuwsuitzendingen had opgevolgd, leidde tot het ontslag van directeur-generaal Tim Davie en van nieuws-CEO Deborah Turness. De vooringenomenheid van sommigen bij de BBC omtrent gendergedoe, Gaza, klimaatverandering en migratiemiserie is al jaren een doorn in het oog van rechts gezinde kijkers, commentatoren en politici. Daarom wordt de huidige heisa door bepaalde linkse pennen en stemmen – ook hier bij ons – afgedaan als een rechtse beschadigingsactie. Toegegeven, elke openbare omroep in Europa ligt onder vuur. Van de Italiaanse RAI en de Nederlandse Publieke Omroep tot de VRT; ze krijgen het imago van woke linkie-winkie maar moeizaam afgeschud. In Italië greep Giorgia Meloni in door de gestaalde communisten aan de top eruit te gooien. Zo ook in Polen en Hongarije, met als gevolg een woest gehuil in het linkse buitenbos over een democratisch deficit. Het was eerder een correctie op staatspropaganda die geen tegenspraak duldde.

In ons hart blijven wij fan van de BBC met al die sublieme documentaires, series en shows vol topamusement. Desalniettemin moeten we al te vaak vaststellen dat er in veel programma’s wordt gespot met bijvoorbeeld Trump of peilingpieker Nigel Farage van Reform op een zo ongenuanceerde wijze dat het ridicuul en enerverend wordt. Slecht met mondjesmaat kan worden toegegeven dat rechtse politici dan toch geen satanshonden zijn. Wij bij ‘tScheldt zijn geen journalisten maar publicisten. Sommige medewerkers brengen een onverbloemd rechtse visie op de werkelijkheid. Anderen spelen graag de nar met een kolderieke kijk op hen die zich boven gewone mensen verheven voelen. Nog anderen combineren deze twee benaderingen. Maar de feiten blijven altijd wel de feiten. Daar is de BBC in de fout gegaan toen bepaalde medewerkers wenselijkheid als werkelijkheid gingen beschouwen.

Anneleen De Bruyne

**

Vergelijkende beelden

vergelijkende beelden BBC

**

Ook Björn Soenens werd eerder betrapt op het monteren van beelden van Trump om hem er slechter te doen uitzien. Het was het verduvelde ‘tScheldt dat de manipulatie ontdekte. Helaas, bij de VRT geeft men lieden die fake-news monteren een schep geld en een zaalshow. Bij de BBC vliegen de bazen tenminste buiten. Zie hier hoe Björn Soenens de kijkers belazerde:

Björn Soenens betrapt op het manipuleren van beelden: ontslag onafwendbaar – klik HIER

**