Erg, hé: als mannen van het M-merk zich dan eens aanpassen aan de Westerse waarden en normen omtrent moderne uitspattingen, dan krijgen ze het aan de stok met hun werkgevers. Want ja, dat vergaten we erbij te vertellen; dat het gesnok gebeurde in de truck van de baas, tijdens het rijden, jawel. Kijk, een man blijft een man, ook in de ramadan. Rammen dan, maar wat als je op je eentje met de vlam in de pijp door het landschap zoeft?
Het is algemeen gebruik dat werknemers van het M-merk graag hun vier weken vakantie doorbrengen in hun thuisland. Jammer dat er na die periode zoveel rugklachten optreden. Onmogelijk om meteen terug te keren en weer aan de slag te gaan, sturen die gasten een ziektebriefje op naar hun werkgever. Wanneer die vaststelt dat het elk jaar weer meer van hetzelfde is, aanvaardt die dat briefje niet. Wat moet de goede knecht dan doen? Inderdaad, naar de vakbond trekken en de werkgever aanklagen voor racisme. Racisme tegenover de dokter uit het thuisland natuurlijk, alsof die kerel een mindere ‘meneer doktoor’ zou zijn dan een blanke arts van hier. Uiteraard schiet de vakbond uit de sloffen om de werkgever wat extra miserie te bezorgen. Inmiddels gaat het al lang niet meer over die werkuren blinkend met afwezigheid, laat staan over die rugklachten die bij terugkomst plots verdwenen zijn.
En ja, dan hoorden we dus van een ondernemer uit de transportsector in het Limburgse dat er verschillende chauffeurs van het M-merk zeer bedreven zijn in het multitasken door rijden en rukken perfect te combineren. Helaas mag dat niet volgens het politiereglement. Ja maar ik was toch niet aan het bellen, probeerde er nog eentje een excuus bijeen te sprokkelen. Na een vermaning door de werkgever met potentiële schorsing, kwam het syndicaat alras klaar met een verweer. Werkdruk, lange uren, ver weg van huis (maar wel binnen de provincie), stress met al die kinderen thuis, uithongeringsverschijnselen na de religieuze plichten en het nijpende gevoel van nakende discriminatie doet een mens de hand aan zichzelf slaan, toch?
Labia Vaxelaire
(sociaal onderzoeker, werkt aan proefschrift)