Opinie

door Marcel Kierszenbaum

Columnist

**

Marc Van Ranst is terug. Niet als viroloog, niet als wetenschapper, maar als moreel orakel van de Belgische links-progressieve eredienst. Op 8 augustus 2025 verscheen in De Morgen een opiniestuk waarin hij zich opnieuw uitspreekt over het Israëlisch-Palestijns conflict. Maar ditmaal niet als bezorgde wereldburger. Nee, Van Ranst voert een lasercorrecte kruistocht, gewapend met halve waarheden, goedkope retoriek en een wereldbeeld dat zo plat is als een antivax-meme uit 2021.

Zijn stelling? Israël pleegt genocide. Zijn bewijs? Een stortvloed aan gecureerde statistieken, losse VN-verwijzingen, en een dosis opzichtige verontwaardiging die enkel nog overtroffen wordt door zijn eigen zelfgenoegzaamheid. Dat Van Ranst in 2014 al waarschuwde voor genocide, presenteert hij als een soort visionaire prestatie, alsof hij Nostradamus op sabbatical is.

Maar terwijl hij zichzelf pontificaal in het midden van de morele arena plaatst, laat hij één gebeurtenis angstvallig achterwege:
De grootste massaslachting op Joden sinds de Holocaust: 7 oktober 2023.

Geen woord. Geen letter. Geen komma.

Alsof het niet is gebeurd. Alsof het niet 1200 onschuldige Joodse mannen, vrouwen, kinderen, baby’s en bejaarden waren die afgeslacht, verbrand, verkracht en afgesneden zijn door de islamitische doodseskaders van Hamas. Alsof er niet 250 mensen – onder wie baby’s in luiers – werden weggesleurd als oorlogsbuit, richting de bodem van de beschaving, de Gaza Hel Hole.

En ja, velen van hen zitten daar nog steeds – levend of dood – weggekwijnd in onderaardse kelders, als menselijke trofeeën in de middeleeuwse kerkers van een islamistisch terreurregime.

Maar in Van Ransts moreel universum is daar geen ruimte voor. Geen plaats voor rouw, verontwaardiging of zelfs maar basale empathie voor Joodse slachtoffers.

Misschien is het een tandheelkundig probleem. Misschien is zijn morele kompas net zo rot als zijn gebit.

In de plaats daarvan krijgen we een herkauwde tirade over Israël als structureel kwaadaardige entiteit. Een staat die volgens Van Ranst bestaat om te doden, te onderdrukken en te vernietigen — zonder context, zonder geschiedenis, zonder vijanden. Een staat die, als je hem mag geloven, uit pure slechtheid bestaat.

Wat rest is een moreel zwart-wit verhaal dat zelfs een karikaturale schoolkrant zou terugsturen naar de redactietafel. Israël is de dader. Palestina is het slachtoffer. De VS en Duitsland zijn medeplichtig. En wie niet meehuilt met de wolven in het bos, is automatisch ‘verdediger van het onverdedigbare’. Die houding is niet alleen intellectueel oneerlijk, ze is ronduit gevaarlijk.

Erger nog is zijn schaamteloze vergelijking met het Zuid-Afrikaanse apartheidsregime en de suggestie dat Vlaamse politici vandaag Israël verdedigen om racistische redenen. Deze goedkope provocaties zijn geen analyse, maar ideologische gifpijlen die elke vorm van politiek debat vergiftigen. En dat van een man die zich ooit profileerde als verdediger van de rede en wetenschap.

Wat drijft hem? Is het ijdelheid? De zucht naar applaus van de geëngageerde cafékliek op Twitter? Of een pathologische behoefte om op elk maatschappelijk dossier zijn morele vinger op te steken als de Belgische Greta Thunberg van de geopolitiek?

Want laten we eerlijk zijn: Van Ranst is geen Midden-Oostenexpert. Hij is geen jurist in internationaal recht. Hij is geen diplomaat. Hij is een viroloog die zijn vakgebied ingeruild heeft voor een meningenpodium waarop hij zich wentelt in morele superioriteit en een eigen universum bouwt van goed en kwaad – met zichzelf als priester en beul tegelijk.

Zijn stilzwijgen over het gruwelijke antisemitisme dat vandaag opnieuw door Europa waart, is oorverdovend. Zijn blindheid voor de complexiteit van het conflict is stuitend. Zijn gemakzucht om Israël te reduceren tot een genocidale karikatuur is een affront voor iedereen die zich inzet voor vrede, mensenrechten én waarheid.

En dan, de uitsmijter: “Ik vind dat schuldig verzuim.”

Wat wij schuldig verzuim noemen, is het feit dat De Morgen dit soort eenzijdige agitprop blijft publiceren onder het mom van “opinie”. Wat wij onverdedigbaar vinden, is dat intellectuelen als Van Ranst hun morele kapitaal gebruiken om haat tegen de enige Joodse staat ter wereld salonfähig te maken. En wat wij werkelijk cynisch vinden, is dat iemand die zelf ooit de verdediging van wetenschap claimde, nu verworden is tot een ideologische stormram van ongenuanceerde verontwaardiging.

Het is niet Israël dat hier gras aan het maaien is, Marc.
Het zijn figuren zoals jij die al jaren het intellectuele gras zaaien waar extremisme, Jodenhaat en westerse zelfhaat welig op tieren.

Door Marcel Kierszenbaum
Columnist | Oprichter van Guardians of Zion

**

Heeft U ook een OPINIE?

Heeft U ook een stem in een debat?

Stuur Uw opinie naar [email protected]