Wat is er toch met die sombere berichtgeving over het Iran-conflict?
Al tachtig jaar mekkert men over de gemiste kansen om indertijd Hitler al eerder uit te schakelen. Nu Israël en de VS de hedendaagse Hitler uit Iran de hel in bombardeerden, is het plots niet goed. In Engeland demonstreerden gedegenereerde geesten pro Khamenei met zelfs een valse agent te paard die de paar tegenbetogers uiteen knuppelde. Op de Antwerpse De Keyserlei paradeerde een roedel chronisch misnoegde ABVV’-ers, een kudde verdwaasde PVDA’ers en een sliert vreemdelingen tegen de oorlog, maar vooral tegen Israël om hun overkokende antisemitisme uit te spouwen. De reguliere media zaniken een eind weg over burgerdoden wier aantal in werkelijkheid veel lager ligt dan in voorgaande oorlogen. Ze prijzen bijna de overlevingsdrift van het The Handmaid’s Tale-achtige regime. Ze hameren op Trumps geslonken achterban. Ze hekelen het geloof van minister Hegseth (want hij is nu eenmaal geen moslim). Ze laten Iraniërs in België vertellen dat de Amerikanen er niets te zoeken hebben, behalve olie.
Op andere kanalen bericht men wel hoezeer het gehate theocratisch regime is verzwakt. Hoofdkwartieren van de Revolutionaire Garde die platliggen, dus ook de servers en het beruchte identificatiesysteem naar de bevolking toe. Israëlische drones die specifiek de brommers met gewapende militieleden afknallen. Er zijn burgers die informatie naar buiten smokkelen en zich voorbereiden op verzet van zodra het kan. De beschietingen van de buurlanden nemen af na de vernietigen van talloze Iraanse opslagplaatsen. Mensen in Dubai bevestigen ons dat het gewone leven er intussen gewoon verder gaat met volle terrassen en al. Het toerisme hapert uiteraard, maar het Dubai-doemdenken in onze media is erover.
Het Kharg-eiland (van 1752 tot 1766 in Nederlandse handen) met de raffinaderijen is quasi in Amerikaanse handen. De pro-regimebetogers die we zien huilen zijn betaald en met bussen opgehaald vanuit heel het land. Bovendien is bewezen dat de beelden met AI zijn bewerkt. En wat met de nieuwe Opperste Leider die niet in het openbaar verschijnt en zijn boodschap op tv gewoon laat aflezen. Te zwaar gewond of dood? Het enige wat het regime nog rest is de uitstekende planning van wat te doen bij een aanval. Met een gegijzelde bevolking en een nauwgezet draaiboek om ook zonder digitale info te functioneren, overleeft voorlopig dus de kliek aan de macht. Bedreiging van dissidenten in het buitenland én van hun familie is een veelgebruikte methode. N-VA-politica Darya Safai ontsnapte recent aan een aanslag door een ‘martelares’ van de Iraanse ambassade. Waarom gooit men die tent niet dicht? Na de meer dan 40.000 vermoorde burgers in januari zou niemand de moedige Perzen in de steek mogen laten. De lokale bevolking juicht Israël en Amerika toe. De acht à vijftien procent in Iran die afhankelijk is van of gelooft in de ayatollahs kan dit niet winnen.
Spectaculair hoe de Mossad door het hacken van het GPS-verkeerslichtensysteem in Teheran en via bugs in de smartphones van de beveiligingsmannen van de Iraanse toppers de kop van de slang liet rukken. Even spannend als James Bond, Mission Impossible en de reeks Fauda (over de Israëlische geheime dienst die infiltreert op buitenlandse bodem) samen.
Europa zou trouwens weleens een tandje kunnen bijsteken om de Straat van Hormuz te vrijwaren. Om onze bevoorrading te beschermen kunnen we weinig met Internationaal Recht-borrelbabbels, maar de galopperende berichtgeving hier jaagt liever mensen schrik aan met alle prijsstijgingen en paniek van dien. De nieuwe realiteit gaat heus niet meer weg.
Pico Bello
**
Spoel het wereldnieuws weg met een heilzame dronk uit deze prachtige kristallen fles van ARMAND.GOLD
‘tScheldt krijgt een commissie op deze verkoop.
