Spreken is zilver, zwijgen… ondertussen ook?

U leest dit artikel gratis dankzij

www.armand.gold

Vintage en andere schoon objecten

**

Spreken is zilver, zwijgen is goud. Het is een bekend spreekwoord dat impliceert dat zilver ondergeschikt is aan goud. Dat de elite daarmee ineens de mensen het zwijgen probeert op te leggen is dan mooi meegenomen zeker? Dat we ons enkel de winnaars herinneren, kunnen we illustreren met een aantal voorbeelden. We hebben onze wekker gezet om Frédérik Deburghgraeve goud te zien winnen in Atalanta 1996, in 2005 riepen we met z’n allen “Tommeke, Tommeke, Tommeke” toen Boonen wereldkampioen werd in Madrid. Tot voor kort supporterden we samen met de atletiekfederatie voor Nafi Thiam, die in het slotnummer van de zevenkamp tot drie keer toe naar goud liep. Ondertussen supporteren we nog allemaal, de atletiekfederatie iets minder, omdat stoute Thiam niet wil dansen naar de pijpen van gepolitiseerde bobo‘s.

Dat herinneren we ons nog. Wie tweede werd, en zilver won, is meer voer voor Superprestige quizploegen. Zilver doet dus onder voor goud, maar wat als zilver nu een trapje hoger zou komen? Kan zilver op het wereldtoneel promotie maken? We kijken even naar zilver en leren wat bij over de zilversqueeze en backwardation. Dat laatste blijkt geen Klingon-gerecht te zijn.

Advertentie

De geschiedenis van zilver

Net als goud gaat de geschiedenis van zilver duizenden jaren terug. Vanaf circa 4000 voor Christus werd zilver gewonnen in Mesopotamië en Anatolië (het huidige Turkije). In die periode had zilver een bijna “goddelijke status”, het werd geassocieerd met de maan, zuiverheid en vrouwelijke energie. In de Middeleeuwen werd er ook ontgonnen in andere gebieden: Duitsland, Tsjechië, Engeland. Zilver nam een plaats in als anker van monetaire systemen. Een gevolg van de ontdekking van de Nieuwe Wereld was de zilverexplosie, onder andere door de Spaanse verovering van Amerika. We denken hier aan de befaamde zilvervloot. Door die evolutie werd zilver ook meer en meer een valuta in de wereldhandel. Een gevolg van de industriële revolutie van de 19e eeuw was de toenemende vraag naar nieuwe toepassingen. De toenemende vraag werd deels opgevangen door nieuwe mijnen in Nevada (VS), Mexico en Australië. In de 20e eeuw nam het belang van zilver af als valuta munt, onder andere door de opkomst van fiatgeld of fiduciair geld. Door verdere technologische ontwikkelingen was er nu ook vraag van industrieën zoals elektronica (geleiding), fotografie, en medische toepassingen (antibacteriële eigenschappen). Meer en meer werd zilver ook gezien als een beleggingsoptie. De technologie staat niet stil, en dus is zilver in de 21e eeuw nu ook van groot economisch belang voor moderne technologieën, zoals zonnepanelen, batterijen, touchscreens en 5G-technologie, vanwege zijn ongeëvenaarde geleidende eigenschappen.

Vraag en aanbod

Volgens recente cijfers (2023-2025) ligt de gemiddelde jaarproductie van zilver rond de 800 miljoen ounces (1 ounce = 31,1 gram), terwijl de vraag rond de 1.200 miljoen ounces ligt. De productie van zilver komt uit twee hoofdroutes: de mijnbouw, zowel primair, maar ook als bijproduct van lood-, zink-, koper- en goudmijnen. De groene fundamentalisten zullen blij zijn om dit te lezen, want de tweede bron van zilverproductie is de recyclage vanuit de herwinning van elektronica, sieraden etc. De kloof tussen productie en vraag wordt aangevuld met bestaande voorraden, vooral die van de Londense LBMA (London Bullion Market Association), Comex en ETFs. Een ETF of Exchange Traded Fund is een beursgenoteerd beleggingsfonds dat een “mandje” van beleggingen bevat, in dit geval zilver.

Hoe wordt de prijs van zilver bepaald?

De zilverprijs wordt grotendeels bepaald op internationale markten, zoals de Comex (New York) en de LBMA in Londen. De “spotprijs” van zilver wordt vastgelegd op basis van futures contracten en fysieke handel. Een futures contract is een beetje zoals de naam het zegt. Er wordt afgesproken om op een bepaalde datum in de toekomst een bepaalde hoeveelheid zilver aan- en te verkopen. Die futures contracten zijn een middel voor traders om te speculeren op de zilverprijs, die wereldwijd uitgedrukt wordt in Amerikaanse dollar. De prijs van zilver voor ons is dus bovendien afhankelijk van de evolutie van de Amerikaanse dollar. Als er iets is dat de financiële wereld goed doet, is het speculeren. Daardoor komt het dat het volume aan uitstaande contracten op papier, net zoals bij goud, exponentieel hoger ligt dan de fysieke voorraad. Hier gaan sommige inschattingen zelfs uit van een ratio van 400:1. Een direct gevolg is dat als je als belegger zilver koopt, en geen fysieke levering ontvangt, je nooit 100% zeker kan zijn dat, indien je dat zilver opvraagt, je ook daadwerkelijk een levering in handen krijgt.

Moraal van het verhaal: vertrouw nooit blindelings een overheid. Nog beter, vertrouw tout court geen overheid.

In 2025 zijn er nog een aantal factoren die invloed hebben op de zilverprijs: economische onzekerheid, aanbod-beperkingen en de energietransitie. De overheden hebben de burgers aangezet om zonnepanelen te plaatsen, en met elektrische voertuigen rond te rijden. Als er genoeg mensen overgeschakeld zijn, worden de voordelen (vooral fiscale) teruggeschroefd, waardoor het voor de burger ineens duurder wordt. Moraal van het verhaal: vertrouw nooit blindelings een overheid. Nog beter, vertrouw tout court geen overheid. Tijd nu voor dat eerste vreemde woord: zilversqueeze.

Wat voor een beest is dat, die zilversqueeze?

De term zilversqueeze, officieel #silversqueeze, verwijst naar een beweging waarbij beleggers, vaak particuliere en via sociale media georganiseerd, proberen de prijs van zilver op de drijven door fysiek zilver te kopen (baren, munten, fysiek gedekt papier) en/of door vraag te creëren naar fysieke levering, met als doel shortposities te forceren zich “te dekken” (short squeeze). Het is dus een collectieve middelvinger naar de speculerende traders, met als doel hen te treffen waar het pijn doet. Er is niets zo duur, en potentieel verlieslatend, voor een short seller om de onderliggende goederen van een short selling contract te moeten aankopen. Short selling is het verkopen van aandelen die je niet bezit, in de hoop ze later goedkoper terug te kopen om winst te maken. Dit doe je door aandelen te lenen van een broker en deze meteen te verkopen, met de verplichting ze later terug te geven. Als het aandeel in waarde daalt, koop je het goedkoper terug, lever je de aandelen terug aan de broker, en houd je het verschil als winst. Maar als het aandeel in waarde blijft stijgen, wordt het duurder om de aandelen terug te kopen, waardoor je verlies lijdt. Dit verlies kan in theorie onbeperkt oplopen, omdat er geen grens is aan hoe hoog de aandelenprijs kan stijgen, en je uiteindelijk de aandelen moet terugkopen om je lening aan de broker te voldoen. Dat dit mogelijk is, is een zoveelste bewijs van de immoraliteit van de financiële wereld.

De eerste poging tot een zilversqueeze werd gedaan door de broers William en Nelson Hunt in 1979-1980. In 2021 was er een tweede poging via onder andere Reddit. Er was veel enthousiasme, veel aandacht op sociale media, maar de prijsstijging was relatief beperkt en de beweging had moeite om het momentum vast te houden. De traders geven nooit zomaar op natuurlijk. Hoe kunnen we weten of er nu een zilversqueeze aan de gang is? Wel, daar is ons tweede woordje: backwardation.

Wat voor een beest is dat, die backwardation?

Volgens de economische logica is een futures contract voor zilver altijd aan een hogere prijs dan de onmiddellijke aankoop van fysiek zilver. De kosten voor opslag, verzekering en dergelijke moeten in rekening genomen worden om de risico’s van de verkoper in te dekken. Als er door een marktverstoring een hogere prijs voor de onmiddellijke aankoop van zilver geldt, dan voor de futures, is er sprake van backwardation. De prijs voor fysiek zilver ligt nu 3 Amerikaanse dollar per ounce hoger dan de futures contracten (op vrijdag 10 oktober bij het sluiten van de handel). Dat kan erop wijzen dat de vraag naar fysiek zilver zo groot is, dat de LMBA en Comex beurzen door hun fysieke voorraad aan het gaan zijn. Berichten in die richting zijn courant, al wordt er door de beurzen, uiteraard, heel geheimzinnig over gedaan. Bovendien is er in het weekend van 11 en 12 oktober 2025 een bijkomende anomalie, want de spot-prijs voor zilver in London ligt hoger dan de spot-prijs in New York. Wat doen die slimme traders dan? Ze gaan massaal cargoruimte aankopen op vluchten van New York naar Londen, zodat ze in het weekend van 11 en 12 oktober 2025 zoveel mogelijk fysiek zilver kunnen overbrengen. Het gaat hier om mogelijks duizenden tonnen. De conclusie is volgens Agent Sloan dus duidelijk dat er momenteel een zilversqueeze aan de gang is.

Wat brengt de nabije toekomst?

Nu de psychologische grens van 50 Amerikaanse dollar per ounce bereikt is, kan het alle richtingen uit. Een correctie naar beneden is mogelijk, indien de short sellers onder druk blijven staan door de zilversqueeze is een explosie naar 100 en 200 Amerikaanse dollar per ounce niet uitgesloten. Een bijkomende invloed is de ratio tussen zilver en goud. Die staat op een historisch dieptepunt, waardoor het ook zeer goed mogelijk is dat zilver wel moet stijgen ten opzichte van goud om tot een dichter evenwicht te komen. Zoals in het vorige artikel aangehaald doet Agent Sloan en ‘tScheldt zeker niet aan beleggingsadvies. Het enige dat we wel zeggen is, om net zoals bij goud, altijd zeker te zijn van fysieke levering van het aangekochte zilver. Voor zolang er nog voorraad is, want er gaan hier en daar al geruchten dat de fysieke voorraad binnenkort niet meer voldoende zal zijn om aan de vraag te voldoen.

Hoe lang gaan de short sellers het volhouden tegen de aankopers van fysiek zilver? Wordt de zilversqueeze verdergezet? Het idee alleen al dat er een mogelijkheid is voor de “kleine” man om op te staan tegen de corrupte financiële wereld, en een gigantische middelvinger op te steken, is een mooi idee om dit artikel mee af te sluiten.

**