Valerie Van Peel of het terrorismetortelduifje van de N-VA

Dag, brave Moddergatters en andere zielen die nog niet zijn weggespoeld door de politieke modderstroom! Karel de Bijter aan het woord, uw trouwe galspuwer uit de Vlaamse polders, waar de koeien nog eerlijker loeien dan menig partijvoorzitter. Vandaag duiken we in de verse drek van het nieuws: Valerie Van Peel wijst met een beschuldigende vinger naar Vlaams Belang. Ja, u las het goed. Gisteren, in een interview dat zo scherp klonk als een bot mes op een bot been, claimde ze dat het Vlaams Belang mee schuldig is aan de verijdelde terroristische aanslag op Bart De Wever. Want natuurlijk, als een moslimextremist met een mes staat te zwaaien naar de N-VA-baas, dan moet dat wel de schuld zijn van die ‘extreemrechtse’ VB’ers die het klimaat van haat zouden voeden. Oh, ironie!

Laten we even uitzoomen, vrienden – of beter: laten we inzoomen op die vinger van mevrouw Van Peel. Diezelfde vinger die tekent voor immigratiebeleid dat de grenzen wijd open zet, alsof het een gratis frietkraam is op de Gentse Feesten. Want als dit écht een ‘moslim-aanslag’ was – en laten we aannemen dat het dat was, want in dit land is elke bruine schaduw met een baard ineens een potentiële kalief – dan rijst de vraag: wie laat er dan verdomme de poort van de hel open staan? Juist ja, de N-VA! Onder Van Bossuyts bewind stromen de asielzoekers binnen als Duvels op een dorpsfeest. Asielprocedures versneld? Check. Familiehereniging versimpeld? Dubbel check. Asielcentrum openen in Schilde zonder vergunning? Doen! En intussen? VB schreeuwt vanaf de zijlijn: “Sluit de grenzen!” En omdat het het VB is dat de oproep doet, schudt N-VA laconiek het hoofd en doet ze exact het tegenovergestelde. Nog liever het land laten overstromen door asielzoekers dan het Vlaams Belang gelijk geven. Hypocriet? Dit is niet hypocriet, dit is een circusact waarbij de clown zichzelf in de eigen broek plast van het lachen.

En dan, o zoetjesjes, het mooiste staaltje van allemaal: Valerie’s eigen carrouselritje door de politieke draaimolen. Herinnert u zich nog hoe ze in 2022 met een dramatische zucht uit de politiek stapte? “Ik ben op,” snikte ze, alsof ze net een marathon had gelopen in Louboutins. De N-VA, genereus als een gokautomaat op winst, pompte haar meteen vol met een uittredingsvergoeding van – hou u vast – een dikke tweehonderdduizend euro. Ja, u leest het goed: 200.000 euro belastinggeld, om te bekomen van de stress van het regeren. Genoeg om een heel Moddergat te asfalteren, of minstens een paar jaar Duvels te sponsoren voor de dorpsraad. En wat doet onze heldin met dat fortuin? Ze koopt een ticketje voor een sabbatical, speelt even de gepensioneerde diva, en huppakee – twee jaar later staat ze daar weer, fris als een pasgewassen konijn, om de grote deur van de N-VA binnen te wandelen als nieuwe partijvoorzitter. Van ‘ik ben op’ naar ‘ik ben terug, en geef me de scepter’! Dat is geen comeback, dat is een bankoverval met een gouden handdruk.

Maar ach, het is niet alleen Valerie’s solo-act die stinkt. De hele N-VA-tent is een meesterwerk van politieke kameleonkunst. Tijdens verkiezingen? Oh, dan zijn ze plotseling de Vlaamse leeuwen: “Stop de immigratie! Confederalisme nu! Geen cordon sanitaire” Ze brullen als geilstaande beren, lokken de kiezer met beloftes van gesloten grenzen en een Vlaanderen dat zichzelf mag uitvinden. Maar zodra de stemmen geteld zijn en de regeringsdeelname lonkt? Poef! Weg is de leeuw, binnenwandelt de lamme socialist in een Belgisch pak. Immigratie? “Dat lossen we op met een taskforce!” – lees: meer ambtenaren, minder deuren dicht. En de terroristen? Die komen gewoon binnen via de achterdeur die N-VA zelf heeft gelakt. Het is als die oude West-Vlaamse mop: de N-VA belooft een varken te slachten voor het feest, maar serveert dan vegetarische worstjes met een Brussels accent. VB mag de vork houden, N-VA eet de taart op met de Walen.

Ondertussen lacht Bart De Wever in zijn vuistje – of huilt hij, wie zal het zeggen? – want hij weet: in dit theater van de absurditeit is iedereen acteur, maar niemand regisseur. VB is de boeman, N-VA de held met vuile handen, en de kiezer? Die betaalt de rekening, inclusief Van Peels uittredingsvergoeding.

Maar wacht, Karel heeft een twist voor u, recht uit de Moddergatse krochten. Wat als die ‘verijdelde aanslag’ niet eens over moslims ging, maar over een jaloerse ex-partijgenoot met een bot mesje? Of, nog beter: wat als het hele verhaal een script is van N-VA zelf, om VB te demoniseren en de peilingen op te krikken? Nee, serieus: in een land waar politici uittredingsgeluk innen om dan terug te keren als zombie-koningin, is niets te gek. Dus, Valerie, beste meid, steek die vinger maar in je eigen oog. En N-VA: leer eens een deur dicht te doen, voor je de volgende terrorist uitnodigt op het kerstfeest.

Tot de volgende bijt, Moddergatters. Drink een Duvel op mijn gezondheid – en op een Vlaanderen dat ooit zijn eigen ballen terugvindt.