Op 7 oktober 2023 werden meer dan 1200 joden – mannen, vrouwen, kinderen, baby’s, grootouders – op de meest barbaarse manier afgeslacht, verbrand, verminkt en verkracht. Het was de grootste massaslachting op joden sinds de Holocaust. En vandaag, bijna twee jaar later, rotten er nog steeds 48 gijzelaars weg in de tunnels van Gaza, levend of dood, gegijzeld door de terreurorganisatie Hamas.

En Brussel? Brussel speelt toneel. Onder de vlag van de “Red Line for Gaza” zwaait men met rode kaarten, niet tegen de daders van de barbarij, maar tegen het land dat zich verdedigt tegen uitroeiing. De hypocrisie is adembenemend. Geen rode kaart voor Hamas. Geen rode kaart na 7 oktober. Geen rode kaart voor de massamoord, de verkrachtingen, de brandstapels, de verminkte lichamen. Maar wel een rode kaart voor Israël, het land dat diezelfde dag bloedend wakker werd uit een nachtmerrie.

En wie organiseert dit obscene schouwspel? ‘Vrede vzw’, rijkelijk gevoed door Vlaamse subsidies. ‘11.11.11’, de grote paraplu van internationale solidariteit. ‘Amnesty International’, dat graag met selectieve cijfers zwaait. ‘Oxfam’, dat moreel bankroet allang tot handelsmerk gemaakt heeft. En een “National Coalition for Gaza” die geen statuten, geen bestuur, geen jaarrekeningen en dus ook geen verantwoordelijkheid kent. Allemaal lopen ze vooraan, met rode kaarten in de hand, maar met rode handen van schaamte.

Dat dit alles uitgerekend gebeurt in Brussel is meer dan symbolisch. Een stad die meer dan een jaar na de verkiezingen nog steeds zonder regering zit. Een stad waar aan het Noordstation de islamitische meutes de plak zwaaien en waar de politie amper de schijn van orde kan bewaren. Een stad waar de lokale overheid liever knipoogt naar de moslimstem, in een wanhopige poging kiesvee te ronselen en te recupereren, dan grenzen te stellen aan antisemitische hysterie. Dit soort antisemitische demonstraties wordt dan ook niet alleen getolereerd, maar goedgekeurd. Een soort electorale smeergeldbetaling aan de woke, linkse en islamofascistische meute die men nodig heeft om de volgende coalitie in elkaar te flansen.

Het is een pervers pact: NGO’s die moreel kapitaal oogsten door Israël te demoniseren, politici die stemmen ronselen door antisemitisme te normaliseren, en een samenleving die toekijkt terwijl de waarheid vertrapt wordt. Ondertussen worden de 48 gijzelaars doodgezwegen, net zoals de 1200 vermoorde joden van 7 oktober al lang uit het script zijn geschrapt.

En toch, stel je het cynische scenario voor: als deze zogenaamde vredesorganisaties werkelijk de rode kaart aan Hamas zouden tonen, dan zouden de gijzelaars misschien allang vrijgelaten zijn. Dan zou Hamas verplicht zijn zijn wapens neer te leggen. De oorlog zou onmiddellijk stoppen, duizenden levens – joods en Palestijns – zouden gespaard blijven. Maar nee, liever kiest men voor het goedkoopste theater, het meest cynische frame, de gemakkelijkste vijand.

De zogenaamde “rode lijn” is al lang overschreden – niet door Israël, maar door Brussel zelf. Door zijn NGO’s, zijn woke-elite, zijn politieke klasse die antisemitisme tolereert als valuta in een electorale koehandel. De “Red Line for Gaza” is geen oproep tot vrede, maar een manifest van lafheid, hypocrisie en collaboratie. En wie daar vandaag meeliep, heeft niet enkel een rode kaart omhooggehouden, maar ook een rode stempel op het voorhoofd gedrukt: medeplichtig aan terreur en blind voor de waarheid.

⸻

Door Marcel Kierszenbaum
Columnist | Oprichter van Guardians of Zion
© Alle rechten voorbehouden

**

Je kan ‘tScheldt steunen door:

1. een bedrag naar keuze te storten op rekening: BE11 4310 7607 5248 (graag met vermelding ‘steun’ en je email zodat we je kunnen bedanken), of
2. door (al dan niet anoniem) te steunen via: steunactie, of
3. door je abonnement te vernieuwen via deze link