In het licht van de plots hernieuwde aandacht voor de lege schoten van de westerlingen, wilde ik mijn bijdrage leveren over dit sappige onderwerp. Even mijn vingers kraken en daar gaan we!
Een totale roasting van westerlingen over alle dingen waar ze hun kostbare tijd aan verspillen in plaats van baby’s maken was dringend nodig.
1. TV kijken
Westerlingen zijn meester in het slikken van achterlijke tv-praat. Terwijl hun vrouwen ovuleren (hopelijk), een magisch natuurfenomeen, is de geest van de westerling aan het beschimmelen door de toilethumor op de Vlaamse zenders. Dagen, weken, jaren gaan voorbij voor de buis in plaats van in bed. Mensen winden zich meer op over zaken waar ze geen invloed op hebben, dan dat ze opgewonden raken in bed. Een goede samenvatting van de Vlaming.
2. Drugs, alcohol en porno
Zonder familie heeft een mens weinig om voor te leven. Dus wat doet hij, de leegte opvullen met hedonistische verslavingsmiddelen zoals drugs, alcohol en porno. De consumptie van al die zaken is dan ook fenomenaal gestegen. Het lijkt een doodnormale zaak om deze dingen te gebruiken. Van porno kijken en andere verslavende dingen worden mensen helaas impotent.
3. De oikofoob uithangen
Een andere tijdverkwistende hobby van menig westerling is om alles aan een ander te geven. Ze gaan urenlang protesteren voor Oekraïne of Palestina maar weten nog niet eens hoe ze een boom moeten planten in eigen land (zie Annelies Verlinden, die trouwens geen kinderen heeft). Alsof die vreemdelingen zelfs zitten te wachten op zoveel incompetente impotente losers. Tijdens één treinrit naar Brussel om te gaan protesteren kon je al een baby maken.
4. Shoppen shoppen shoppen
Onlangs zag ik een treffend commentaar bij een YouTube filmpje over koopverslaving: “All we do is consume anymore”. Ooit was dit helemaal anders. Maar nu zijn we constant online aan het kopen, abonnementen aan het betalen, aan het vreten… Als je je online banking overloopt zie je elke dag een reeks betalingen staan. Vroeger moest je voor een overschrijving naar de bank. Nu betalen we ons continu blauw. Al dat geld had naar een gezin kunnen gaan.
Daarnaast zijn westerlingen continu bezig met shoppen, organiseren en spullen wegdoen. We moeten meerdere keren per week boodschappen doen om sticker shock te vermijden. We zoeken wanhopig op eBay of Vinted hoe we van onze prullen af kunnen geraken (ontspulleh!) om toch maar iets te verdienen. Alles kopen we behalve baby’s! Onze kasten zitten stampvol maar onze wiegjes niet. Alleen de buggy’s op straat, die zitten vol rotverwende hondjes. Mensen doen er uren, dagen, maanden over om te beslissen welke smartphone ze dit jaar weer gaan kopen, maar denken geen seconde na over hun vruchtbaarheid, hun seksualiteit, hun gezondheid, hun gezinsgeluk, hun gemeenschap, hun toekomst.
5. Gamen
Gamen is een probleem waar mannen al decennia lang elke dag uren aan verbrassen, al is er wel een tegenbeweging bezig. Niemand houdt van basement dwellers die geen leven hebben. Toch zijn er nog altijd tal van jonge mensen die hun leeg bestaan opvullen met zelfbouwpc’s, games en fictieve scores. Dat zorgt ervoor dat een hele generatie niet weet hoe hij of zij zich in het echte leven moet gedragen. Ze hebben weinig empathie en vele angsten. Al dat blauw licht zorgt ook voor onvruchtbaarheid.
6. Studeren en de koekedooscarrière
Voornamelijk boomer- en gen X-vrouwen waren hier slachtoffer van: vrouwen “mogen” ook werken. Hoera? Nu het leven plots zo duur is, is dit echter plots zo leuk niet meer. Studeren is ongetwijfeld ook een grote oorzaak van sociale onvruchtbaarheid. De hogere studies zitten nu ook vol vrouwen. Waar vroeger de aanwezigheid van mannen een verleidelijke factor was in de keuze voor hogere studies, heeft dit het ironische effect gehad dat de meeste studenten nu vrouwen zijn. Zij hebben dus geen kans om tijdens hun vruchtbaarste jaren iemand van hun niveau of hoger te leren kennen, en het is geweten dat vrouwen een man willen die op hetzelfde of hoger dan hun niveau zit.
De weinige succesvolle mannen in hogere studies krijgen de cynische benaming golden penises. Ook in de latere carrière maken vrouwen weinig kans om nog een man te leren kennen. Want als de studies vol vrouwen zitten, dan later de kantoren ook. Grappig, de meeste professoren zijn nu ook vrouw in veel domeinen en deze werven weer vaker mannelijke assistenten aan… Want… tromgeroffel… Vrouwen werken liever samen met mannen dan met andere vrouwen!
7. Reisjes…
Jonge mensen maken nu jaarlijks verre reizen en geven hun spaargeld uit waarvoor ze ook veel tijd verspild hebben. Al die tijd kruipt in ervaringen die vervliegen. Vruchtbare jaren die nooit terugkomen. Tijd die had gebruikt kunnen worden om een deftige partner te selecteren of betekenisvolle relaties op te bouwen. Vervolgens komen ze thuis en zijn ze terug aan hun bureau gekluisterd voor hun deprimerende job, in hun lelijke stad, bij hun existentiële crisis, zodat ze opnieuw moeten reizen. Misschien dat de honderdste reis naar Nepal hen helpt? Alles beter dan therapie, toch? Niet dat de therapeut hen ooit zal vertellen dat ze onmogelijk gelukkig zullen worden zonder gezin.
8. Perfectionisme
Wat ook veel mensen bezig houdt is constant kuisen, opruimen en organiseren. De Vlaming heeft tien keer meer giftige kuisproducten in huis dan kinderen. Heel de tijd zijn ze bezig met naar het containerpark te gaan, af te wassen, te kuisen, te bricoleren, op te ruimen, te recycleren. Wat een gedoe! Een soort massa-OCD die maar niet stopt, en toch blijft dit land er lelijk uitzien! Iedereen is zo bezig met zijn eigen kleine huisje te perfectioneren dat niemand nog oog heeft voor het grotere geheel: dat niemand een fuck geeft om je nieuwe garagepoort en dat je met uitsterven bedreigd bent!
9. Marathons en andere existentiële nonsens
Van alle artsy fartsy nonsens waar boomers en andere lege dozen zich mee bezighouden in een poging om hun bestaan zin te geven, wint de marathon met rasse schreden! En er is groot nieuws op de fake news zender VRT: er gaat binnenkort iemand elke dag een marathon lopen! Waaw! Ik bedoel, who gives a fuck? Vaak zijn marathonlopers de final boss van liberalen met een gebrek aan persoonlijkheid! Mensen die hun eigen familie liefst zo weinig mogelijk zien en daarom maar een eindje gaan lopen in NYC.
10. Sociale media
Sociale media als Instagram en TikTok lijken ook sterk beïnvloed door China, en je merkt aan de content dat China ons liefst dood wil. Filmpjes die anti-familie zijn gaan snel viraal. Reclames waarin een vrouw blij is met een negatieve zwangerschapstest zijn nu de norm. Leuk wanneer dit op je TV begint te spelen met iedereen erbij, wetende dat je probeert zwanger te geraken! Bij de niet-zwanger reclames is het trouwens plots wel mogelijk voor de merken om eens een blanke dame in beeld te brengen… Terug naar sociale media. Terwijl jij je hoofd breekt welke mottige filter je moet zetten op je foto, heeft een nieuwe Belg er weer een kleine uitgeperst! Zij creëren leven! Wij creëren niets! Letterlijk en figuurlijk windeieren. En dan maken veel mensen zich ook nog eens oeverloos belachelijk op sociale media. Ze verspillen hun tijd aan het maken van nutteloze cringe-worthy reels en soms echte gatachterlijke content.
11. Lege dating apps en rondpoepen
Na tien jaar te hebben zitten piekeren over studies, carrière en geld zitten de westerlingen met een verzameling avocadobordjes en yogamatten, maar de dating apps zijn opgedroogd, net als de zaad- en eicellen. Je swipet nog maar eens naar rechts op je 47ste en denkt van, misschien wordt het toch tijd om te settelen?
12. Tomorrowland en andere bullshit
Jongeren geven tijdens hun meest vruchtbare jaren ook veel tijd en geld uit aan achterlijke festivals. Waar komt al die techno vandaan? Vroeger was dit allemaal niet. Jongeren luisterden naar The Beatles en hadden wel kinderen. Paul McCartney had er zelfs vijf, dat was en is nog steeds een rolmodel. Nu gaan jongeren naar dystopische festivals en asociale clubs, veel te luide cinema’s en café’s met zware drank en drugs. Er is geen ruimte voor romantiek. De enige zaadcellen die nog in zo een omgeving overleven zijn al dood of doof.
13. Financiële stabiliteit?
Een veelgehoorde platitude is dat velen willen wachten met kinderen tot ze financieel stabieler zijn. Lees, een huis en twee inkomens hebben. Euh ja dag Jan, veel succes daarmee, lol. Millenials leven nu bij hun ouders tot na hun 35ste omdat ze geen huis meer kunnen kopen, inkomen of niet. Jobs zijn instabieler dan ooit. Probeer daar maar eens een hypotheek mee binnen te halen. Maar in plaats van tevreden te zijn met de kangoeroewoning, blijven veel mensen hun geluk uitstellen en uitstellen tot ze misschien ooit een huurappartementje kunnen betalen, maar ook dat lijkt steeds meer een verre droom, met de media die nu ook al millenials (en die zijn nu ook al in de veertig) beschimpen omdat ze hun geld “verspillen” aan boodschappen. Kinderen hebben is nochtans niet zo duur als de media je willen doen geloven.
14. In en uit het ziekenhuis
Vroeger was een ziekenhuis een gezellige plek. Het was een plaats waar dagelijks kinderen geboren werden. Je kon er gezellig bloemen en ballonnen kopen. Families wandelden binnen en buiten. Nu zijn ziekenhuizen eerder chemische fabrieken, en ze zien er ook zo uit. De winkeltjes zijn dicht, er wordt toch niemand meer geboren en er is niets meer te vieren, want de ziekenhuizen liggen alleen nog vol met kankerpatiënten en diabetesklanten door ons fantastisch milieu en dieet. Elke wachtzaal zit vol sukkelaars. Elke dag is elk ziekenhuis een draaideur! Obese mensen sloffen voorbij aan een infuus. Sukkelaars alleen in een rolstoel rollen versuft voorbij. 90% van al die afspraken is overbodig. Dat zegt ook Jeff Hoeyberghs, die beweert dat quasi al het zorgbudget opgaat aan mensen die minder dan een jaar te leven hebben. Dokters in ziekenhuizen zijn dol op het voorschrijven van nutteloze afspraken: 1 voor een intakegesprek, nog 1 voor een controle, nog een voor een zinloze scan, nog 1 voor de resultaten… etc. MILJARDEN hadden naar de toekomst kunnen gaan, maar Vlaanderen kiest ervoor om dit geld allemaal in de dood te steken. En de zakken van big pharma.
De (b)rolmodellen op tv
De BV’s geven ook geen goed voorbeeld. Een aantal voorbeelden: Eline De Munck (36) wou eerst carrière en dan kinderen. Fatma Taspinar (42) zal bijna 43 zijn als ze moeder wordt. De vrouw van Thomas Smith (58) heeft al vier miskramen gehad. Frances Lefebure (36) noemt moeder zijn het mooiste maar ook het vreselijkste dat haar is overkomen. Eva Mouton (37) geraakt niet zwanger. Sean Dhondt (40) had geen kinderen met zijn twee echtgenotes tot hij de laatste bedroog met iemand van 15 jonger, die hij naar haar eigen zeggen ook bedriegt. Weet je nog het “you-keep-fucking-others-girls” filmpje? Geert Van Rampelberg (49) overweegt na 8 (!) jaar relatie om een “nestje” te gaan bouwen? Xavier Taveirne (43) zei deze week dat hij al blij was dat er iemand 15 jaar met hem wou samen zijn ook al kost hem dat zijn kinderwens (?!). Ruben Van Gucht (38) wil pas naar zijn zoon in Kroatië verhuizen als die een leukere leeftijd heeft. Viktor Verhulst (30), die amper hersenen of talenten heeft en een bedenkelijk liefdesleven, wil dan weer wel kinderen, maar zijn huidige vriendin, die de perfecte leeftijd én geld heeft, wil nog niet… En dan komen we bij de final boss: Leen Dendievel (41). What’s in a name. Zij beweert dat kinderen veel geld kosten, een crimineel kunnen worden en slecht zijn voor het klimaat. Alle excuses zijn voor deze trol goed genoeg om de eigen onvruchtbaarheid te maskeren.
Dan zijn er loeders als wandelend lijk Annick De Ridder (45) die zegt dat een vrouw van 35 te laat is als ze kinderen wil. Want, zo zegt ze, zij heeft al 6 mislukte IVF-pogingen achter de rug. Facepalm. Typisch voor een nva’ster om een ander de schuld te geven van haar eigen falen. Zij is berucht om haar zeer ongezonde uitstraling en zit bijna in de menopauze, maar laten we maar jongere vrouwen aanvallen?
Geen aanklacht
Dit alles is geen aanklacht tegen mensen die geen kinderen willen of kunnen hebben, voor alle duidelijkheid. Ik wil ook niet dat Leen Dendievel kinderen heeft. Het is erg als mensen geen kinderen kunnen krijgen, dramatisch zelfs. Maar als ze afkomen met leugens of als ze de aandachtshoer spelen, dan kunnen ze de volle laag krijgen! Het is ook duidelijk dat de Vlaming een leegte in zijn en haar bestaan probeert op te vullen met zinloze, belachelijke en soms ronduit gevaarlijke nonsens. En ironisch genoeg bijna een jezuskruis omhoog houdt tegen het kerngezin en alles wat normaal is. Ben je te moe, lui, arm, ziek, mentaal gestoord, oud of onvruchtbaar voor kinderen, wees dan gewoon eerlijk. Niemand maalt er echt om dat je geen kinderen wil.
Bestaat er een omgekeerd woord voor ableïsme (de haat voor gehandicapten)? Bestaat er iets als afgunst of haat voor gezonde mensen die normale biologische, heterosex hebben waardoor ze enkele kinderen hebben en nog lang en gelukkig leven? Want het zal niet de eerste keer zijn dat een blank kerngezin wordt beschouwd als extreem-rechts.
Of zit er toch gewoon te veel rommel in het milieu? Is het toch die winkelkar van € 300 ondanks een stevig Groeipakket® per kind, waar onze nieuwe Belgen gretig mee gaan lopen? Want het moet gezegd zijn, het is moeilijk om positief te zijn over de toekomst in België. De kans dat Jan en Mieke later een hoofddoek of witte jurk gaan moeten aandoen is niet onbestaand. De enige vruchtbare bodems die worden gelegd in Europa zijn die voor de islam. Wie denkt dat wij westerlingen met ons 1 kind per koppel de wereld gaan redden/verbrodden is megalomaan…
Het is dus niet alleen aan het individu om dit proberen recht te trekken. Daarvoor is het te laat. Europa wordt al massaal en gecontroleerd omvolkt. Om nu nog vier of vijf kinderen proberen te maken om de islamisering tegen te houden is als dweilen met de kraan open. Want voor elk blank gezin dat nog drie of meer kinderen heeft zijn er meerdere keren zoveel die er geen hebben. Het is ook niet de schuld van de hardwerkende blanke westerling dat die impotent wordt gemaakt door alles wat hij moét consumeren in zijn geest en lichaam. Van al die zever en rommel in onze samenleving word je impotent! Van ons vervuilend verkeer over onze prestatiementaliteit over onze zielige media en medische wereld. Niets heeft het echt goed voor met onze algehele gezondheid en potentie.
Al dan niet kinderen willen blijft een persoonlijke keuze, die je nooit hoeft te verantwoorden aan je omgeving. Maar respecteer dan ook de keuzes van een ander. En leg je neer bij je eigen soms ongelukkige levenskeuzes…