Het Zakenkabinet (2)

Zijn verkozen ministers beter? Van Holland – waarmee onze grote leider in zijn diepste dromen terug de 15 Provincien wil oprichten – leert de praktijk dat een goede minister meer kwaliteiten moet hebben dan alleen verstand van zijn beleidsterrein. Aldus de PZC. De PZC of Provinciale Zeeuwse Courant is een van de oudste kranten van Nederland waarvan de oorsprong teruggaat tot 1758. Dus die weten van wanten. Dat is niet zoals de M(Z)orgen of het Nieuwsblad. Die weten van geen kloten. De PZC zegt : «Zo moet je leiding kunnen geven aan een departement».

Ah zo! Leiding kunnen geven aan een departement… Daar word je toch niet voor verkozen. En dan nog aan een departement… We dachten dat je als politicus gewoon alleen stemmen moest halen met een goede slogan. Zoals “de verandering werkt” bijvoorbeeld. Of was het “ver-ankering”… aan de macht.

Bij een zakenkabinet is het niet anders. Leiding kunnen geven aan een departement. Dat ging in Nederland bijvoorbeeld fout toen econoom Eduard Bomhoff door de Lijst Pim Fortuyn (toen al zonder de onfortuinlijke Fortuyn) om zijn vakkennis werd aangetrokken als minister van Volksgezondheid in het eerste kabinet-Balkenende. Hij had direct ruzie met al zijn ambtenaren. Dat noem ik dan een goed teken maar Ed zelf kon het niet aan.

Ook is aldus de PZC enige ‘Haagse’ ervaring wel aanbevolen. Een minister moet verantwoording afleggen aan de Tweede Kamer. Voormalig zeeofficier Marine Willem Naudin ten Cate trad kort na zijn benoeming als minister van Marine weer af. Na zijn eerste debat met een lastige Kamer zei hij: ‘Daar zien ze me nooit meer terug’. En hij stapte terug in zijn sloep vol Hollands Glorie. Das andere praat dan in Vlaanderen waar zelfs Sihame EK (SEK) na totale defenestratie droomt van nog wat pluche.

“Show me the money”, zei ze 5 jaar geleden tegen OVLD Voorzitster Rutten. Rutten is geen believer in extraparlementaire kunde want volgens haar stadsgenoot Bart Schols – een man van vele kwalen thuis – is ze experte in Big Pharma, de United States (na een studiereis wellicht), de Europese Instellingen (een uitgelopen stage), en nu recentelijk ook Justitie, Binnenlands Bestuur, Vergunningenbeleid, Klimaat, Gelijke Kansen, Vrouwen op Leeftijd, Aarschot en Koffiezaken. Waarin is ze eigenlijk geen experte vraag je je af. Dat vroeg ze zich namelijk zelf ook af toen ze de kartonnen Minister van Justitie moest laten voorgaan. Een manneke van niks, aldus Rutten.

Gewoon DOEN zei ze, als antwoord op Sihame El Kaouakibi. Rutten trok dus de volle portefeuille met staatssubsidies van de OVLD open en smeet ermee naar het wit konijn. Met alle gevolgen vandien. Want 1 mandaat was niet genoeg. En zoals het in de Marokkaanse politiek de gewoonste zaak van de wereld is begon ze haar zakken te vullen. Groot was dan ook haar verbazing dat de goegemeente dit niet kon smaken. Ze kon haar ogen niet geloven van zoveel schijnheiligheid. Ze doen het toch allemaal madame de juge. Pakken waar te pakken valt. Zie maar naar Opperkonijn Verhofstadt in Europa. Volgens Transparency International al jaren de grootste pakker in het Europees Parlement. En nu ging men haar voor wat klein gekonkel diaboliseren. Dat heet dan discriminatie en rassenhaat. Quod erat demonstrandum. Maar daarover morgen meer.

**

Foto: Het laatste echte zakenkabinet in Nederland was het kaninet De Geer I (1926-1929).
Gedurende een moeizame formatie werd toen besloten een kabinet te vormen met personen die vrij ver van de politiek stonden.

**

STEUN ‘tScheldt

**

Rechtstreekse storting:
BE11 4310 7607 5248
Referentie: ‘STEUN’ en eventueel uw emailadres zodat wij u kunnen bedanken

**

STEUN ‘TSCHELDT

**