Het leven van een agent binnen de wereld van de inlichtingendiensten is te omschrijven met een aantal woorden: interessant, spannend, geheimzinnig, griezelig en af en toe gevaarlijk. Zelfs vanop een bureaustoel. Je maakt de gekste dingen mee, enkel door het kijken naar de verschillende schermen ter beschikking. Zeer recent kwam Agent Sloan terug van een plaspauze, en zag hij een papiertje op zijn toetsenbord liggen. Niemand te zien in de buurt. Op het papiertje stonden 2 namen: Nuno Loureiro en Eugene Mallove. Dat was het, netjes afgedrukt zodat het zeker niet te herkennen was aan het handschrift. “Wat is dat nu weer?”, vroeg Agent Sloan zich af. Uiteraard is een agent van de inlichtingendiensten dan veel te nieuwsgierig om dat aan de kant te leggen, dus begon de zoektocht.

Nuno Loureiro blijkt een wetenschapper te zijn van Portugese afkomst, geboren in 1977. Hij studeerde fysica in Lissabon, vervolgens promoveerde hij in 2005 in Londen na een proefschrift over plasma-instabiliteiten. Na zijn doctoraat ging hij aan de slag in Princeton, terug de UK, dan weer Lissabon om dan vanaf 2016 toe te treden aan het gerenommeerde Massachusetts Institute of Technology (MIT) als assistent-professor. Loureiro was een expert in magnetische reconnectie, plasma-turbulentie en dynamica van gemagnetiseerde plasma’s, met toepassingen in fusie-energie en astrofysica. Hij combineerde analytische theorie met geavanceerde simulaties en publiceerde veel in wetenschappelijke tijdschriften. In 2022 werd hij Deputy Director van het MIT Plasma Science and Fusion Center (PSFC), het grootste lab van MIT, en in 2024 directeur.

Eugene Mallove blijkt een Amerikaanse wetenschapper te zijn, geboren in 1947. Al vroeg toonde hij interesse in wetenschap, geïnspireerd door sciencefiction en raketmodellen. Hij ging dan ook studeren aan het MIT waar hij diploma’s haalde in lucht- en ruimtevaarttechniek, en later in milieugezondheidsstudies aan Harvard University. Hij bleek niet alleen een uitmuntend wetenschapper, maar ook auteur. Hij werkte als chief science writer bij het MIT News Office en schreef populaire wetenschapsboeken, zoals The Quickening Universe (over kosmische evolutie) en The Starflight Handbook (over interstellaire reizen, met Gregory Matloff).

Wat hebben beide wetenschappers gemeen? Koude fusie: een idee waarbij kernfusie – hetzelfde proces dat de zon laat schijnen – zou plaatsvinden bij normale kamertemperatuur in een simpele laboratoriumopstelling, bijvoorbeeld met elektriciteit door zwaar water en een metaal zoals palladium. Als het werkt, zou het enorme hoeveelheden schone energie opleveren zonder gevaarlijke straling of afval, alsof je eindeloos energie uit een glas water haalt. Helaas is het zeer controversieel omdat de meeste wetenschappers de oorspronkelijke claims uit 1989 niet betrouwbaar konden reproduceren, en het daarom vaak als onbewezen of onmogelijk wordt gezien. Noureiro werkte er aan mee als wetenschapper, Mallove was vooral iemand die er enthousiast over was, en erover schreef.

Wat hebben beide wetenschappers nog gemeen? Hier krijgt het verhaal een luguber kantje. Beide mannen werden vermoord. Mallove in 2004, en Noureiro enkele dagen geleden in 2025. Agent Sloan vermoedt dat het die moord is die geleid heeft tot het briefje op zijn bureau. Mallove werd vermoord toen hij zijn ouderlijk huis aan het schoonmaken was na de ontruiming van huurders. Er werden 2 mensen opgepakt en veroordeeld, waarbij het motief gelinkt werd aan een huurgeschil. Noureiro werd op 15 december in zijn woning meerdere keren beschoten, en overleed daags nadien. Hier is het te vroeg voor informatie over mogelijke daders.

Bijkomend zoekwerk levert op dat Noureiro en Mallove zich in gezelschap bevinden. Doorheen de geschiedenis zijn er nog verdachte overlijdens geweest. Stanley Meyer (overleden in 1999), werkte aan een “water fuel cell” – een apparaat dat auto’s op water zou laten rijden door waterstof te splitsen, als goedkope en schone brandstof. Stefan Marinov (overleden in 1997), Bulgaarse fysicus die experimenteerde met perpetual motion machines en alternatieve energie uit magnetisme/aether, als “vrije energie”. Tom Ogle (overleden in 1981), uitvinder van een brandstofbesparend systeem (200+ mijl per gallon). Rory Johnson (overleden eind 1979, begin 1980, datum onbekend), uitvinder van een magnetische motor voor auto’s. Tussen 2009 en 2013 stierven enkele Indische nucleaire wetenschappers die werkten aan schone kernenergie.

Een detective van een moordafdeling zou bij het bekijken van de gegevens rond deze personen, en hun verdachte overlijdens, al snel op zoek gaan naar een motief. Wat hebben al deze wetenschappers gemeen? Hun werk aan een propere, onuitputtelijke bron van goedkope energie. Wie heeft er belang bij dat deze technologieën nooit het daglicht zien? Hij acht de kans zeer reëel dat dezelfde soort industrie hier in het vizier komt. Want welke industrie verdient biljoenen met de uitbating van kerncentrales en ontginning van olie? In een bijzonder cynische bui zou Agent Sloan zelfs beginnen kijken naar de groene energie industrie, want hoeveel miljarden subsidies krijgen die wel niet om hun windmolens draaiende te houden? Agent Sloan laat het hier over aan de meer dan intelligente lezers van ‘tScheldt om een verdere conclusie te trekken. Agent Sloan gaat ondertussen alvast even bekomen van wat hij weer te weten is gekomen. Af en toe zou hij toch liever ergens aan een band gaan staan, wat minder bewust van de wereld waarin we leven.

**

Illustratie: Nuno Loureiro aan het lesgeven

**