Door de bank genomen, lieve lezer, lopen wij over van respect voor, ja soms zelfs medelijden met onderwijzers en leraren … al is tegenwoordig niet echt veel meer nodig om de feminiene vormen “onderwijzeres” en “lerares” voldoende sector dekkend te achten om ze gelijk als algemene termen te hanteren.

Dat komt natuurlijk met een prijs.

Een behoorlijk hoge prijs overigens, te weten: de vervrouwelijking van de scholing!

Een lerares muziek (een goeie!) had, zoals zij al een aantal jaar doet, haar eerstejaartjes de geheimen van sleutels, notenbalken en toonladders willen onderwijzen aan de hand van de ooit alom gekende Sinterklaasliedjes. Tot op heden was dat een jaarlijkse voltreffer geweest! De muzikantjes-van-één-dag wisten thuis, voor mama en papa en oma en opa, te scoren met een Sinterklaasliedje dat de rijperen allang vergeten waren en de groentjes, voor wie het concept ritme of toonafstand nog verscholen zit achter een te slopen muur van onwetendheid, had het onwelluidende huisconcert de uitstraling van een gloednieuwe Mozart verschaft. Iedereen blij, iedereen tevree! Tot nu dan. Want toen de leerkracht – nog jong genoeg om zelfs het wazigste verschiet op pensionering te derven – de Sinterklaaspartituur op de pupiter stalde, schalde een oervervelend en rotverwend keuteltje ongevraagd door de klas: “Bah, Sinterklaas is boring!”

De kans dat een opgeblazen uk van tegenwoordig zich deze uitroep van afkeer helemaal alleen bij elkaar had gefilosofeerd, was onbestaande. Wat ook bleek! Ernaar gevraagd, meldde het impulsieve schaap, zich van geen kwaad bewust, dat de juf dat in de les gezegd had. Na vijftig jaar enthousiaste onderwijsafbraak lijkt de “omvolking” naar tweederangs leraars en leraressen zich volledig te hebben voltrokken. De laatste witte raven van een performant onderwijs genieten inmiddels van een verdiende rust en vinden enkel nog de tijd om de sociale media vol te tikken met lappen tekst over hoe het wel allemaal zou moeten. Maar naar hen wordt niet meer geluisterd. De niet naar behoren onderwezen nieuwlichters hebben het podium ingepalmd en geen kennis van zaken die hen er nog vanaf krijgt geflikkerd. En hoe meer ingezet wordt op een woke lerarenopleiding, die compleet voorbij gaat aan het “wat” dat aangeleerd moet worden, maar eenkennig focust op het “hoe” (met vooral contraproductieve lesvoorbereidingen), des te onheilspellender ook het groene basisniveau van het onderwijzend personeel in het algemeen. Bovendien heeft de vurige afbraak van het statuut van leerkracht – niet meer dan de geïnstitutionaliseerde jaloezie van een links-populistisch en verkeerd “willen” begrijpen van de vele vakantieperiodes – er ook geen goed aan gedaan.

Sinds de “verbeelding aan de macht” van de verzamelde mei’68-nietsnutten de botte tanden heeft gezet in het tot dan voortreffelijk onderwijs is het voor de leerkrachten alleen maar erger geworden: eerst verloren ze hun gezag (de leerkracht had te leren van de leerling, niet omgekeerd), toen grepen ze naast de extralegale voordelen van de privé, dan boetten ze in op loon dat voor een master sowieso niet marktconform is (als men er de privé-voordelen bij telt) en nu schieten ze er honderden euro’s pensioen bij in (terwijl ze méér afdragen). Geen wonder dat je slechts derde- en vierde keus leraren werft, die pas naar het onderwijs willen afzakken als er niks lucratievers uit de kast tuimelt: “Als je ze alleen maar apennootjes voedert, krijg je dikke-vette-kont-bavianen!” Daar zitten we nu dan, en krijg dat allemaal nog maar eens rechtgetrokken, zeker met een minister van Onderwijs die de achterstellingen en grenservaringen uit d’r eigen schoolcarrière naadloos transponeert op de Vlaamse jeugd die hunkert naar kennis. Lang duurt het dan niet of de seculiere seuten van een té vervrouwelijkt onderwijs laten de ingebedde tradities van Sinterklaas en zwarte Piet het onderspit delven voor een zuiver commerciële Coca-Cola-Kerstman die, samen met wat Halloween-mormels, wel de kassa van de neringdoener spijzen, maar de te boetseren geest van het kind vacant verklaren voor loze leuter over uitheemse gekrenkte kinderzieltjes.

Voor al die “juffen zonder diepgang” zeggen we het nog één keer: Sinterklaas en zwarte Piet hebben niks met racisme te maken. Wel integendeel! De Sint gaat terug op de heilige Nicolaas (geboren omstreeks 260), bisschop van Myra (hoofdstad van het Griekse Lycië, nu Turkije, toen niet), wiens gebeente thans te Bari (Italië) rust, door Venetianen veilig gesteld voor Seltsjoekse (islamitische) vernietiging.

Hij werd vooral bekend als redder van kinderen en het vrijkopen van slaven, zoals de Kerk dat overigens steeds heeft aangemoedigd. Zwarte Piet gaat, zo mogelijk, nog verder terug en vindt zijn oorsprong in sjamanistische rituelen uit de prehistorie, in de Dionysos- of Bacchuscultus uit de Klassieke Oudheid en in het Germaanse geloof in Odin, die met zijn “heirscharen der verdoemden” de levenden bij vernietigend onheil ter zijde staan.

Dat is ondertussen teveel gevraagd van die door tweedehands pedagogen vermaledijde derderangs juffertjes.

Het Romeinse gebruik om, ter bevordering van de vruchtbaarheid, blote vrouwenkonten door priesters in bokkenvellen “van de roe” te geven, werd ook al door de Kerk (paus Gelasius, 490) afgeschaft! Het was diezelfde katholieke Kerk die, lang voor de wereldlijke macht, de slavernij in vraag stelde (cf. Augustinus zei al dat slavernij geen natuurrecht, maar een straf was: eerste stap naar abolitionistische aanspraken). De krankzinnig wakkere oprispingen ten overstaan van de aloude kindervriend en zijn knecht (niet zijn slaaf!) zijn werkelijk te gek om los te lopen. Zo ook dan de aanstellerige juffen die deswege de kinderen willen bevrijden van hun eeuwige vriend om plat op de buik te gaan voor de veel funestere commerciële varianten.

Mag van juffen dan niet meer verwacht worden dat ze onze tradities en de geschiedenis ervan kennen of er ten minste toch wat over opzoeken vooraleer ze er in de klas baarlijke kletspraat over vertellen? Nee, dat mag niet meer! Dat is ondertussen teveel gevraagd van die door tweedehands pedagogen vermaledijde derderangs juffertjes. Maar als diezelfde juffertjes met een kletsnatte slip boordevol tolerantie voor de klas staan te raaskallen over cultuur- en paradigmavreemde festijnen, type ramadan of offerfeest, dan moeten we wél met zijn allen luid staan applaudisseren, want dat heet diversiteit; wat overigens allengs neerkomt op het afschrapen van de eigen cultuur tot op vulgair commercieel niveau en het van de weeromstuit aanbidden van vreemde cultuurexpressies waarvan ze geen snars snappen. Logistiek worden ze sowieso onverholen gesteund door de pernicieuze massamedia die terstond komen aandraven met een of andere gekwetste kwezel wier psychotherapie erin bestaat d’r geestelijke problemen in de groep te gooien. Zij is er, door een gebrekkig geschoten zaadcel en te laat voor een abortus, toch in geslaagd een kind de wereld in te werpen, hoewel dat wegens de overbevolking aanvankelijk geenszins de bedoeling was. Nu heeft ze besloten om tegen haar ongewenst kind niet meer te liegen, want dat is niet netjes. Daarom doet ze niet meer mee aan de vermeende “hype” van Sinterklaas-en zwarte Piet.

Dat zij haar hoogst particuliere idiotie verabsoluteert tot dé (enig mogelijke) waarheid, ontgaat het gekwelde kwezeltje volkomen! Dat het kind nooit een metafoor (van goed en kwaad) zal begrijpen, nooit een roman zal kunnen appreciëren en nooit zelf dialectisch-kritisch zal kunnen nadenken evenzeer. Dat het bekrompen wezentje, opgevoed in het fantasieloze universum van z’n schizofrene moeder, nog voor zijn tiende levensjaar samen met haar op dezelfde sofa, bij dezelfde psychiater, dezelfde psychische stoornissen op onze kosten de groep in ligt te gooien, zal op dat eigenste moment opzien baren, terwijl elke weldenkende sterveling het nu reeds voelt opborrelen. En aan zulke te vermijden maatschappelijke verkniptheid werken onze “juffertjes van den Aldi” dagelijks mee! Wie dacht dat de Sinterklaas en zwarte Piet-nonsens enkel het noorden van onze geliefde Nederlanden zou treffen, zit ernaast. In het “Bah, Sinterklaas is boring!” resoneert immers, als een kattevalse boventoon, de wankele weifel van een onzekere samenleving op drift, die in het verlies van haar eigenwaarde en in de ontkenning van haar onontbeerlijke geworteldheid, de doodsklokken crescendo hoort luiden. Wat Nederland kan, kan Vlaanderen ook. Via haar ooit zo geprezen onderwijs nog wel! Dus nóg een behoorlijk stuk achterbakser dan in de Gooische Randstad!

**

Steun ‘tScheldt vandaag met een Roetveegvrijdag abonnement!

Wie al abonnee is (een halfjaar of jaarabonnement) kan vandaag voor 39 euro een extra jaar abonnement aan het bestaande gekleefd krijgen! Stort daarvoor 39 euro op rekening BE11 4310 7607 5248 (Groep G) en vermeld je emailadres in de beschrijving.

Wie vandaag nog geen abonnee is kan een jaarabonnement krijgen aan 49 euro (ipv 84 euro) of een halfjaarabonnement aan 39 euro (ipv 49 euro). Stort daarvoor 49 of 39 euro op rekening BE11 4310 7607 5248 (Groep G) en vermeld je emailadres in de beschrijving.

**

Illustratie: de Sint wordt pootje lap gezet door een meisje met touw

Fragment uit oude prent