Wat is dat toch met de media?

Een lezer stuurde ons deze tekst door uit de nieuwsbrief van Mepilan. Na contact heeft de redactie de toestemming om deze te publiceren, waarvoor dank!

Wat is dat toch met de media? Je hoort maar één kant van het verhaal, je leest maar één perspectief en het respectvol debat waar alle standpunten aan bod mogen komen, zodat de luisteraar de eigen mening kan vormen, bestaat bij hen blijkbaar niet meer.

En het laatste (erge) toppunt hiervan is dat de Universiteit Gent zo maar even beslist heeft dat ze gaan discrimineren, dat ze de wetenschap gaan verlaten, dat ze geen plek meer wil zijn waar verschillende meningen in debat mogen gaan en dat wetenschappelijk onderzoek enkel nog mag uitgevoerd worden in gebieden die door de grote subsidieerders (lees de overheid en de grote farma bedrijven) toegelaten worden… Oei, wat érg…

En hoe zit dat met ons, met jou? Laat jij de mensen met andere mening respectvol uitspreken? Luister jij om te begrijpen wat die persoon zegt, of luister je om argumenten te vinden om tegen te spreken en je gelijk te halen? Hoe belangrijk is het voor je om gelijk te halen? Of is gelukkiger zijn toch belangrijker?

Voor ons is geen enkele mening béter dan een andere. En ja, wij verschillen héél dikwijls met anderen van mening. Moet het daarom een respectloos gesprek worden? Neen, natuurlijk niet. Wàt een rijkdom dat er andere meningen zijn! Hoera!

Het wordt pas grimmig als je persé de ander wil/zal/moet overtuigen van jouw mening. Omdat die zogezegd beter zou zijn. Ben jij zo iemand? Wil je dat zijn?

Een mening mag er zijn, wat die ook is. Die mening zegt alléén maar iets over de persoon die die mening uit. En als iemand door die mening zich beledigd voelt, is dat de beslissing van die toehoorder, dan heeft dat niets te maken met die andere persoon of die andere mening.

Sommigen vinden dat ze hun mening over een onderwerp moeten bijstellen naar wat ze zien en horen op TV, radio of wat ze in de kranten lezen. Oei. Is het eigen gevoel, de eigen mening dan plots ondergeschikt aan wat iemand in de media zegt omdat die betaald wordt óm dat te zeggen? We hopen dat die sommigen beseffen dat zomaar de mening van een ander (de maatschappij, de media) overnemen een bron is van stress. Ook de grote Carl Jung heeft in zijn onderzoeken gemerkt dat als je je ‘conformeert’ aan die maatschappij daarbuiten, dat je daarmee afstand neemt van je eigen ik. En dat creëert een permanente onderhuidse spanning in je psyche. Het probleem daarmee is dat die houding je ziek maakt. Letterlijk. En neen, dan gaan je artsen niets vinden.

De remedie is echter simpel: vorm onafhankelijk je eigen mening, zonder toe te geven aan de druk van buitenaf, zonder de maatschappij, je familie, je collega’s of je vrienden te willen plezieren met je standpunt. En weet dat jouw eigen mening goed genoeg is, wat die ook is. Jij hebt vrijheid van denken, vrijheid van spreken. Kom op een respectvolle wijze uit voor je mening en vraag ook aan de ander om respectvol in gesprek of debat daarover te gaan. Lukt hen dat niet, stap dan weg van het gesprek of die persoon.

Jij hebt het recht respectvol behandeld te worden, maar je kan het niet eisen of aan de ander opleggen, sommigen begrijpen immers de betekenis niet (meer) van het woord ‘respect’. Dan is het aan jou om uit zelfrespect van die persoon of situatie weg te stappen. Vraagje: wat doet trouwens een persoon die jou NIET respectvol behandeld nog in je leven?

Warme groet!